De projectweek ‘Ons Dorp’ zit er op. Het was een enerverende week voor alle brugklassers. Het was dan ook geen kleinigheid: met een groepje van  vijf leerlingen een plattegrond van een dorp ontwerpen voor 15.000 inwoners. Alles diende op schaal getekend en geknipt te worden en dan moest er ook nog rekening worden gehouden met verschillende leeftijdsgroepen. Het bleek een hele klus.

Belangrijk doel van het project was het leren samenwerken. En ook dat bleek af en toe best ingewikkeld. Want hoe zorg je er voor dat die overenthousiaste Berlage-in-de-dop toch met iedereen blijft overleggen? En hoe krijg je voor elkaar dat iedereen een evenredig aandeel levert aan het resultaat? Ook tussen de dorpen onderling moest intensief worden onderhandeld over bepaalde voorzieningen. Dat gebeurde af en toe op het scherpst van de snede, maar ook met argumenten waar geen speld tussen te krijgen was. ‘Een halfpipe hoort echt niet thuis in een dorp vol bejaarden!’. Of: ‘geef ons maar het politiebureau, wij hebben de meeste jongeren’.

Het resultaat van vijf dagen intensief overleggen, veel reflecteren en blauwe vingers van het knippen mocht er zijn. Iedere klas presenteerde aan het eind van de week met trots een fantasievolle, bijzondere gemeente. En al die zes gemeenten bij elkaar vormen de kleurrijke gemeenschap binnen onze school, de Huizermaat.