NYFA verslag uit Rome

Het is maandagavond en we zitten met 8 meiden te nippen aan ons wijntje in het prachtige Rome. Na een hele dag volop indrukwekkende bezienswaardigheden be= zocht te hebben, besloten we meer te proeven van de Italiaanse gewoontes. We besl= oten ons naast het eten op de taal te richten. Suzanne pakte haar Italiaanse woordenboekje erbij en begon zelfverzekerd met een Italiaanse openingszin t= egen de ober. Dit uitte zich in een typische Italiaans tafereel waarin Faye ongewenst een nummer toegeschoven kreeg en Monica van de schrik moest bekom= en toen ze de lippen van ober 2 op zich af zag komen. Zo, hebben toch twee obe= rs een blauwtje gelopen.

En dit is hoe ons avontuur begon…

Vanaf 11 uur bezochten we al vier prachtige kerken en vergrootten we onze kennis over kunst en dan met name = barok. Rond zessen verscheen, nadat we een typisch smal Italiaans straatje uitkwam= en, het verlichte Colloseum. Vol bewondering stonde= n daar dan 10 vrouwen en 1 man weg te dromen. Een record voor Wout, met zoveel vro= uwen is hij nog nooit op stap geweest, hebben wij vernomen uit betrouwbare bronnen…

‘s Avonds laat werd de Trevi Fontein rijker van 11 muntjes. Een ontwerp van Bernini. Een naam, die= vele malen besproken is tijdens onze kunstgeschiedenislessen. Zo zagen wij, de volgende dag ook, (eindelijk!) voor het eerst het beroemde schilderwerk, De= Schepping, van Michelangelo in het Sixtijnse Kapel in het = Musei Vaticani. Ook bezochten wij de St. Pieter, waar de pa= us zich elke zondag om 12 uur vertoont om iedereen een zegen te geven.

Als afsluiting namen we nog een kijkje in het Pantheon. Deze herkenden we uit de film die we bij Nederlands gekeken hebben, Discovery of Heaven.&nbs= p;

Al met al, waren deze eerste twee dagen straordinario<= /span> e meraviglioso!

Ciao,

NYFA deelnemers, aanwezig in Alatri, Italië

Woensdag 28 oktober, Alatri

Vandaag was dan de dag dat het echte werk begon. Na anderhalve dag in Rome,= en een avond in een pub in Alatri, was het zover; = vroeg opstaan, een Italiaans ontbijt (échte ca= ppuccino, hmmm, met geroosterd brood) en met de auto naar school.
Hier verzamelden we en werden we in onze werkgroepen aan het werk gezet. Ik (Stella) hield me bezig met het thema 'Future a= nd the Family'
We vergeleken de verschillen tussen de landen wat betreft het uit huis gaan= . Het bleek dat het in Duitsland er eigenlijk precies hetzelfde aan toe gaat, maa= r in Italië en Spanje blijven de meeste studenten gewoon nog heel lang thuis wonen (sommige zelfs tot hun dertigste).
Hierna gingen we de banners die elk land had ge= maakt uit de ramen hangen. Het was een beetje slecht geregeld dus heel spectacula= ir was het niet, maar die van Nederland was wel verreweg het mooiste. Hierna gingen we na het eten van mini pizza’s, twee lessen bezoeken. Ik heb eerlijk gezegd géén idee welke le= s de eerste was, want we hebben alleen maar over onszelf gesproken. Hierna gingen we na= ar Engels, waar de klas eigenlijk een toets had, maar die werd door ons verschoven. We hebben veel gepraat over ons schoolsysteem. Vervolgens ginge= n we lunchen, en in Italië lunch je zeker niet met een broodje. We gingen naar een klein restaurantje en aten lasagne als voorgerecht en daarna pizza. Superlekker is het eten hier! Na anderhalf uur gingen we weer terug naar school, en gingen verder werken in onze werkgroep= en. Ten slotte gingen we nog een klein tochtje maken door = Alatri. We liepen naar een hoog punt waar het uitzicht echt heel, heel erg mooi is. Hier hebben we met een groep een tijdje gezeten, heel gezellig allemaal. De naamkaartjes zijn trouwens ook alweer flink uitgewisseld, Stella loopt rond= met de namen Francesco en Eric, en Eric heeft een s= oort rokje gemaakt van acht naamplaatjes. Creatief!

Nu zit ik (Stella) op een laptop met een heel vreemd toetsenbord al een half uur te doen over dit kleine stukje typen, terwijl het broertje in mijn gastgezin beneden naar een Italiaanse versie van Weekend Miljonairs (maar d= an niet in het weekend haha) zit te kijken. Straks= komt de nicht van Valeria langs om te koken, krijg i= k als het goed is een Liverpool shirt van mijn superlieve ho= stvader, en word ik vast weer vaak in mijn wangen geknepen door mijn hostmoeder. Het is hier écht ontwijs leuk, vanavond zie ik het grootste gedeelte= van alle buitenlanders weer met uitgaan, en ik kan nu al niet wachten.

Ciao ciao,

Megan en Stella

Alatri, donderdag 30 oktober=

Rond 7 uur we= rden wij gewekt door de zonnestralen die door onze gordijnen de kamer binnen kwamen. Weer werden wij verbluft door het fantastische uitzicht. Vandaag stonden het werken aan de presentaties en een bezoek aan het strand op het programma.

Iedere werkgr= oep ging verder met zijn onderwerp. De presentaties van ieder onderwerp hebben nu al= wat meer vorm gekregen. Morgen zullen we nog drie uurtjes hebben om de presenta= ties voor te bereiden. Het einde komt dus in zicht, helaas = helaas. We hebben niet het idee dat ook maar iemand graag naar huis toe wil. <= /o:p>

Na de voorber= eidingen voor de presentaties zijn we met de hele groep met de bus naar het strand vertrokken. Toen we aankwamen ging iedereen spontaan foto’s maken. En natuurlijk genieten van het prachtige uitzicht vanaf de berg. We zijn meteen naar het strand gelopen en kwamen prachtige Italiaans huisjes tegen. Een ec= ht Italiaans stadje!

Het water was= zo helder dat je je eigen voeten kon zien (dat zij= n we niet gewend in Nederland!). Monica, Faye, Suzanne en L= aia (Spaans meisje) konden het niet laten om een verfrissende duik te nemen. Stella, Megan, Marielle, Anoeshka en Eric (Spaa= nse jongen) waren in de tussentijd veel grappige foto’s aan het maken met natuurlijk het fantastische uitzicht. Kayleigh en Judi hebben lekker op het strand in de zon gelegen.

En tijdens ons bezoekje aan het strand is er natuurlijk ook heel wat Italiaans= ijs gegeten!

Voordat de bus naar huis vertrok, hebben we met zijn allen nog genoten van een mooie zonsondergang. Doordat we over de zee konden kijken, konden we aftellen tot= de zon in de zee ‘verdronk’.

Tijdens onze busreis is de bus onderweg gestopt, zodat we een oude romaanse kerk ko= nden bezichtigen. Slechts een klein deel ging er ook daadwerkelijk in (zoals de Nederlanders). Wout heeft veel verteld over de kerk zodat we er een betere indruk van konden krijgen. Nog steeds wonen er monniken in deze kerk. Vroeg= er was lag het aantal monniken rond de 500, nu zijn dit er slechts een stuk of vijftien.
Rond kwart over acht kwamen we weer aan in Alatri en ging iedereen naar zijn gastgezin om weer eens te genieten van een heerlijk Italiaans avondmaal.

Met nog een vrijdag en een zaterdagochtend in Alatri te gaan, gaan wij hier nog volop van genieten. Kortom: het is hier fantastisch= en we zouden willen dat we nog veel langer konden blijven!

Bacio,

Anoeshka & Suzanne

Vrijdag 30= oktober

Vandaag was een spannende laatste dag in Alatri. De sch= ooldag begon met het treffen van de laatste voorbereidingen van de presentaties. De hele verdieping was vol met lichtelijk nerveuze leerlingen. Han Doove was samen met de andere schoolhoofden aanwezig en wij konden hem al onze enthousiaste verhalen vertellen.

Uiteindelijk = ging de eerste presentatie aan het einde van de ochtend van start. Er kwamen PowerPoints, toneelstukjes en posters voorbij in de conferentiezaal. Alle 8 groepjes hadden er duidelijk werk van gemaakt. Het = was erg interessant om de verschillen tussen de landen rondom het thema ‘= Future’ naar voren te zien komen. Wat opviel, i= s dat vrijwel alle Nederlanders een inleidende rol hadden.

Na de laatste lunch in Alatri hadden we ’s m= iddags de ‘tip-top-flop sessie’, ook wel de’ tip-top-FLAP sessie’ genoemd. N= a het schrijven van onze meningen, namen we afscheid van de school. De rest van de middag mochten we zelf beslissen wat we gingen doen. Samen met Anoeshka en Megan ging ik (Kayleigh) met nog veel and= ere leerlingen naar Fiugi. We slenterden wat langs = de winkels en kwamen op een terras terecht om chocolademelk te eten. Jullie le= zen het goed ja, eten! De melk was ver te zoeken, maar het was een kopje vol met heerlijke chocolade.

De laatste av= ond heb ik natuurlijk Italiaanse pizza gegeten. Om 22.00 begon het eindfeest. Er was een zaaltje afgehuurd met DJ. Anoeshka en ik st= ortte me op het leren van dansen door de Italiaanse meiden. De dansvloer stroomde langzaam vol en ook een aantal leraren waagden zich aan een dansje. Helaas duurde het feest maar tot middernacht. Het was een gezellige avond en een l= euke afsluiting van het verblijf in Alatri.